วิธีแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นระหว่างการใช้แม่พิมพ์หล่อโลหะผสมสังกะสี
การหล่อโลหะผสมสังกะสีเป็นชิ้นส่วนที่ผลิตโดยการหล่อด้วยแรงดัน ทำโดยการเทสังกะสีหลอมเหลวหรือโลหะผสมสังกะสีลงในช่องป้อนของเครื่องหล่อด้วยแรงดันที่ติดตั้งแม่พิมพ์หล่อ หลังจากหล่อด้วยเครื่องหล่อแล้ว ชิ้นส่วนสังกะสีหรือชิ้นส่วนโลหะผสมสังกะสีที่มีรูปร่างและขนาดจำกัดโดยแม่พิมพ์จะถูกสร้างขึ้น ชิ้นส่วนดังกล่าวมักเรียกว่าการหล่อโลหะผสมสังกะสี ดังนั้นวิธีแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นระหว่างการใช้ แม่พิมพ์หล่อโลหะผสมสังกะสี
สำหรับรอยแตกร้าวที่ร้อน: ความหนาของชิ้นส่วนหล่อไม่ควรเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วเพื่อลดการเกิดความเครียด ปรับพารามิเตอร์กระบวนการหล่อขึ้นรูปที่เกี่ยวข้อง แม่พิมพ์ล่าง.
สำหรับรอยน้ำและรอยรอบเย็น: สามารถเพิ่มอุณหภูมิของแม่พิมพ์ได้ ความเร็วของประตูด้านในเพิ่มขึ้น หรือสามารถขยายช่องล้นในโซนรอบเย็นได้เพื่อลดการเกิดรอยรอบเย็น
สำหรับปรากฏการณ์การกัดกร่อนตามขอบเกรน: วิธีการหลักคือการควบคุมปริมาณสิ่งเจือปนที่เป็นอันตรายในวัตถุดิบโลหะผสม โดยเฉพาะตะกั่ว 0.003% ให้ความสนใจกับองค์ประกอบที่ไม่บริสุทธิ์ที่มาจากวัสดุเหลือใช้
สำหรับช่องการหดตัว: จำเป็นเพื่อให้แน่ใจว่าชิ้นส่วนทั้งหมดในระหว่างกระบวนการแข็งตัวด้วยการหล่อด้วยไดคาสจะกระจายความร้อนอย่างสม่ำเสมอที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้และแข็งตัวพร้อมกัน โพรงหดตัวสามารถหลีกเลี่ยงได้ด้วยการออกแบบป่วงที่เหมาะสม ความหนาและตำแหน่งของประตูด้านใน การออกแบบแม่พิมพ์ การควบคุมอุณหภูมิของแม่พิมพ์ และการระบายความร้อน
การควบคุมการเกิดความพรุน: สิ่งสำคัญคือต้องลดปริมาณก๊าซที่ผสมในการหล่อ การไหลของโลหะในอุดมคติควรเร่งอย่างต่อเนื่องจากหัวฉีดผ่านกรวยป่วงและไหลเข้าไปในคาวิตี้ ทำให้เกิดการไหลของโลหะที่ราบรื่นและสม่ำเสมอ ด้วยการใช้การออกแบบรูปทรงกรวยวิ่ง กล่าวคือ การไหลของเกตควรเร่งอย่างต่อเนื่องและค่อยๆ ลดลงจากหัวฉีดไปยังเกตด้านใน จึงสามารถบรรลุเป้าหมายนี้ได้ ในระบบเติม ก๊าซที่ผสมอยู่ในรูพรุนเนื่องจากความปั่นป่วนและการผสมกับเฟสของเหลวของโลหะ จากการศึกษากระบวนการหล่อแบบจำลองโดยที่ของเหลวโลหะเข้าไปในคาวิตี้จากระบบหล่อ จะเห็นได้อย่างชัดเจนว่าตำแหน่งการเปลี่ยนผ่านที่คมชัดและพื้นที่หน้าตัดที่เพิ่มขึ้นของรันเนอร์ในตัวรันเนอร์จะทำให้เกิดความปั่นป่วนในการไหลของของเหลวโลหะและการกักเก็บก๊าซ มีเพียงของเหลวที่เป็นโลหะที่เสถียรเท่านั้นที่จะเป็นประโยชน์